Zonlicht in de herfst...

Ook de afgelopen week hebben we weer prachtige herfstwandelingen en hardlooptochten gemaakt. Het bos op de Veluwe is op dit moment prachtig!
























Herfstwandeling in een sprookjesbos


Vanmiddag hebben we genoten van een heerlijke herfstwandeling in een prachtig 'sprookjesbos'. De zon scheen op een geweldige manier door de bomen heen wat prachtige plaatjes opleverde...









Zomer in de herfst

Wat is het toch 'vreemd' warm de laatste weken. Aan de ene kant is het heerlijk dat de zomer zo lang duurt maar aan de andere kant lijkt het of we de echte herfst over gaan slaan. Behalve de kleurenpracht van de bomen dan, die is werkelijk schitterend.

De afgelopen dagen heb ik veel hardgelopen en gewandeld met de hond. Hij geniet volop van de bladeren en het rennen in het bos. En ik ook...



Bolt is alweer bijna anderhalf jaar, wat gaat het toch hard allemaal. Kleine kinderen worden gauw groot maar pups helemaal. Het lijkt nog maar even geleden dat hij zo klein was 😊

Onze Vizsla gaat steeds vaker en verder mee met hardlopen. Hij loopt nu zo'n vier keer in de week. Twee keer gaat hij met mij mee (een wat korter rondje) en een keer met mijn man en een keer met onze jongste zoon. 



Gelukkig is er voor de dieren in het bos voldoende voedsel te vinden, zo las ik in de plaatselijke krant. 
"Ondanks de zomerse droogte hangen de Veluwse bomen vol met eikels en beukennootjes. Volgens Natuurkalender.nl gaat het naar schatting in totaal om 6,4 miljoen kilo, voldoende voedsel voor de wilde zwijnen tot komend voorjaar.
Vereniging Wildbeheer Veluwe en Wageningen Universiteit verwachten dat de zwijnen zich de komende tijd minder vaak laten zien, omdat ze niet echt op zoek moeten naar voedsel. Positief effect van het grote voedselaanbod is dat het aantal aanrijdingen, ondanks toenemende aantallen zwijnen, beperkt blijft.''

En eerlijk gezegd hebben we daar de kranten niet voor nodig want de straten, fietspaden en paden in het bos liggen bezaaid met eikels, kastanjes en beukennootjes. Het lijkt wel of er nog nooit zoveel gevallen is...


Er wordt ook volop gekapt hier in het bos. Wat ruikt dat toch altijd lekker...


En ook deze leuke hut kwamen we tegen. Het roept altijd weer herinneringen op aan vroeger toen ik zelf hutten bouwde in het bos. Die zagen er eerlijk gezegd wel iets mooier uit dan deze. We bouwden zelfs hutten onder de grond met complete luiken erboven. Die goeie ouwe tijd 😃



De natuur herstelt snel na de droogte

Toen we gisteren een rondje over de hei in Ermelo liepen, viel ons op dat de natuur toch alweer redelijk snel aan het herstellen is van de droogte van de afgelopen maanden. Zelfs bij de bosbessenplantjes zagen we volop nieuwe scheuten in het bos rondom de hei.

Een deel van de hei stond mooi in bloei.

Het is niet zoals het behoort te zijn, maar het was toch prachtig.

De eikenbomen op de hei hangen boordevol eikels.


Bolt vond het erg interessant op de hei.
 Hij stond regelmatig op z'n achterpoten om alles goed te kunnen zien.

En vanavond zat hij in het avondzonnetje naar de vogels in de tuin te kijken.

Een wijs advies van Charles Spurgeon

Als we de glorie van God willen zien, moeten we rust nemen. Charles Spurgeon, de negentiende-eeuwse voorganger uit Londen, raadt ons aan te strijden voor vreugde door te rusten en een dag vrij te nemen om onszelf open te stellen voor de helende kracht die God in de natuurlijke wereld gestopt heeft.
Tegen de voorgangers zei hij: 'Onze sabbbat is de dag waarop wij hard moeten werken en als we geen rust nemen op een andere dag storten we in'. Spurgeon zelf hield, voor zover mogelijk, de woensdag altijd vrij als rustdag. Maar wat nog belangrijker is, is wat Spurgeon tegen zijn studenten zei:

"Het is slim om af en toe verlof te nemen. Op de lange termijn doen we meer door soms iets minder te doen. Altijd maar doorgaan, zonder ontspanning, is misschien geschikt voor mensen die uit deze 'harde klei' zijn opgebouwd, maar zolang wij in deze tabernakel wonen, moeten we zo nu en dan stoppen en uitrusten, en de Here dienen door heilige inactiviteit en gewijde vrije tijd. Laat niemand je doen twijfelen aan de wettigheid van af en toe even je taken neerleggen."


Wanneer wij vrij nemen van onze dagelijkse bezigheden, raadt Spurgeon aan dat we de plattelandslucht inademen en de schoonheid van de natuur het werk laten doen waarvoor ze geschapen is. Hij geeft toe dat 'gewoonten om stil te zitten' de neiging hebben om melancholie te veroorzaken...vooral in de donkere maanden'. En dan beveelt hij aan:

"Degene die het zoemen van de bijen op de hei vergeet, het koeren van de duiven in het bos, het gezang van de vogels in de bomen, het kabbelen van beekjes langs de biezen en het waaien van de wind langs de bladeren, moet niet verbaasd zijn als zijn hart vergeet te zingen en zijn ziel depressief wordt. Een dag doorbrengen in de frisse lucht op de heuvels, of een paar uur zwerven in schaduwrijke, windstille beukenbossen, verwijdert de spinnenwebben uit de hersenen van heel wat van onze hardwerkende voorgangers die nu maar half leven. De zeelucht of een lange wandeling in de wind geven geen genade aan de ziel, maar geven het lichaam zuurstof, wat daarna het belangrijkste is...De varens en de konijnen, de stroompjes en de forellen, sparrenbomen en de eekhoorns, de teunisbloem en de viooltjes, de boerderij, het pasgemaaide gras en de geurende hopplanten - die zijn het beste medicijn voor mensen die zwaarmoedig zijn, het beste zalfje voor de somberen en de beste verfrissing voor de vermoeiden. Wegens gebrek aan gelegenheid, of geneigdheid, worden deze geweldige geneesmiddelen genegeerd, en de beste student wordt een zelfopofferend slachtoffer".

Persoonlijk denk ik dat we de woorden 'hardwerkende voorgangers' kunnen vervangen door 'hardwerkende christenen' die nu maar half leven. Iedereen heeft dit op zijn tijd nodig !

De Veluwe lijkt wel een savanne

                

                                                     Vooral biggen hebben het zwaar!

Zoals op zoveel plekken in Nederland, is het ook op de Veluwe erg droog. Als wandelaar loop je in het bos hooguit wat stoffige schoenen op maar verder hebben wij er als mensen nog niet erg veel last van onder de koele bomen. Veel bomen en struiken daarentegen laten op dit moment al veel van hun bladeren vallen en dieren zijn wanhopig op zoek naar water en voedsel. De natuur probeert te overleven. Boswachter Lennard Jasper laat zien hoe flora en fauna reageren op de droogte. ‘Alles staat in de overlevingsstand.’
In het Nederlands Dagblad van afgelopen vrijdag 21 juli staat een uitgebreid artikel over de situatie op de Veluwe. Je kunt het artikel hier gratis lezen!

Drinkwaterplekken voor dieren in het Veluws Massief worden vol met water gezet. Wild Beheer Eenheid Veluwe Noord West, lokale brandweer en ondernemers zijn daar afgelopen zaterdag de hele dag mee bezig geweest. Je kunt er hier een kort fragment van zien.

Boswachter Lennard Jasper vertelt nog meer over de droogte op de hei. Op de site van De Stentor is hiervan een filmpje te bekijken.


Genieten van het hardlopen op de Veluwe

Wat is de Veluwe toch prachtig in dit jaargetijde. Natuurlijk hebben alle seizoenen zo z'n charmes maar wanneer alles in bloei staat en de bomen volop in het blad zitten, is het wel héél mooi. Bovendien is het heerlijk koel onder de bomen tijdens deze warme weken...

Ook mijn man heeft vanmorgen genoten van een prachtige tocht over de Veluwe. Hij is al heel vroeg, voordat het echt warm werd, heel rustig een marathon gaan lopen hier in het bos. Hieronder is te zien hoe de route liep.

Hij heeft ervan genoten en van alles gezien onderweg. Van een opkomende zon tot hagedissen die wegschoten voor z'n voeten. Het was overigens zijn vierde marathon (over de andere marathons kun je hier meer lezen) maar dit was de eerste die hij helemaal in z'n eentje gelopen heeft in het bos. Hij vond het rustgevend dat hij zijn eigen tempo kon bepalen en zich niet 'opgejaagd' voelde door andere lopers om zich heen. Hij heeft er ruim 3 uur en 3 kwartier over gedaan. Fantastisch! Ik ben enorm trots op hem.
Het laatste stukje ben ik met hem mee gefietst.


Wie ook erg geniet van het bos is onze Vizsla Bolt. Hij begint steeds beter te lopen en zijn conditie wordt steeds beter. Hij is nu ruim veertien maanden en zijn botten en spieren worden steeds sterker. Heel langzaam kunnen we de afstanden wat ophogen en hem langzaam laten wennen.
Zelf loop ik natuurlijk niet van die enorme afstanden zoals mijn man doet dus met mij kan hij prima meelopen. Korte afstanden loopt hij uiteraard wel met de mannen hier in huis mee. Met mijn man en onze jongste zoon moet hij wel wat harder lopen maar ook dat vindt hij fantastisch. Het is een geweldige manier om onze hond lekker moe te krijgen...


'Alles sal reg kom' - Anne Born vertelt bij Omroep Gelderland

Op 6 november 2015 heeft onze dochter Anne Born bij het Natuur- en Milieuplatform in Ermelo verteld wat er in de oorlog is gebeurd in Drie met haar opa en familie. Anne heeft een boek geschreven en geïllustreerd over het drama dat zich op 13 december 1944 voltrok in de bossen rond buurtschap Drie. “Alles sal reg kom’ is een eerbetoon aan haar familie die slachtoffer werd van de verschrikkelijke gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog.

Er zijn destijds diverse artikelen verschenen op verschillende websites en in de kranten waar het verhaal uitgebreid is terug te lezen. Ik heb er destijds al eens over geblogd en het artikel is HIER terug te lezen.

Afgelopen maandag, 30 april 2018, heeft Omroep Gelderland een programma uitgezonden met de titel '75 jaar Vrijheid'. Ook in dit programma is Anne te zien met het verhaal over haar (over)grootvader in Drie. Hier is het artikel te lezen en hier is het hele programma terug te zien (vanaf 15.24 min.)



In het boek zijn zeventien door Anne gemaakte tekeningen opgenomen en enkele oude familiefoto’s. Het boek heeft 50 pagina’s waarbij links of rechts vaak een tekening en de andere kant een paar regels tekst. Achterin heeft ze nog een paar pagina’s besteed aan de afloop van het verhaal en de herinneringen die er nu nog zijn.
Heb je interesse in het boek, neem dan contact op met Anne. Het boek is niet te koop in de boekwinkel, maar te bestellen via haar website: www.anneillustratrions.com. Het boek kost € 29,95


Een frisgroen bos en een diploma voor de hond



Afgelopen week heb ik samen met de hond een een aantal heerlijke wandelingen gemaakt. Woensdag regende het af en toe maar ook de zon brak zo nu en dan door. Het rook heerlijk naar voorjaar...


Frisgroene blaadjes..














Een naaktslak


Een bos vol met lichte, groene blaadjes



Een slakje op de achterdeur


De appelbloesem loopt langzaam uit...



Op zaterdag 28 april heeft onze Vizsla Bolt zijn diploma gehaald. We hebben samen de 'Basiscursus Gedrag en Gehoorzaamheid' met een goed resultaat afgesloten na 10 cursuslessen. Op de pagina 'Onze hond' is hier meer over te lezen. Nu Bolt de cursus heeft afgesloten en gisteren ook één jaar is geworden, zullen er de komende tijd wat minder updates verschijnen. Maar zo af en toe zal er nog een leuke foto van Bolt te zien zijn.






30 procent van de kinderen speelt nooit of maar één keer in de week buiten




'Het aantal kinderen dat elke dag buiten speelt is in vijf jaar drastisch gedaald, blijkt uit onderzoek van Kantar Public in opdracht van Jantje Beton. Sinds 2013 is het aantal kinderen dat iedere dag buiten speelt gedaald van 20 procent naar 14 procent. 30 procent speelt nooit of maar één keer in de week buiten, vijf jaar geleden speelde nog maar 20 procent zelden buiten', meldde de NOS gisteren in dit artikel.

Elke keer schrik ik er weer van als ik dit soort cijfers lees. Diep in mijn hart word ik er ook een beetje verdrietig van. Buitenspelen vond ik vroeger zó leuk dat ik het het liefst nu nog zou doen. Wij woonden vlak bij het bos en daar was altijd wat te beleven en er waren altijd dingen te ontdekken. Maar ja, als je bijna vijftig bent, klim je niet meer zo snel in de bomen 😃 Gelukkig geniet ik nu volop van het hardlopen en wandelen (met de hond). Het is altijd heerlijk om buiten te zijn.

'Een belangrijke uitkomst van het onderzoek is dat er een enorm verschil is tussen de generatie van grootouders, ouders en kinderen op het gebied van buiten spelen", zegt Pauline van der Loo, afdelingshoofd bij Jantje Beton. Terwijl bijna 70 procent van de opa's en oma's, en 65 procent van de ouders als kind meer buiten speelde dan binnen, geldt dit nu nog voor slechts 10 procent van de kinderen.'

Onze eigen kinderen in het bos

Ook onze eigen kinderen zijn weer opgegroeid bij het bos en ook zij hebben veel buiten gespeeld. Vooral onze oudste zoon zat liever in de tuin dan binnen. Het is dan ook geen wonder dat hij hovenier is geworden en nu de hele dag buiten aan het werk is. Maar ook de andere kinderen genieten van het buiten zijn en wandelen nog steeds graag.

'De keuzemogelijkheden voor kinderen zijn groter geworden", zegt Van der Loo. "Maar we vergeten dat kinderen ook zélf aangeven dat ze vrolijk worden van buiten spelen. Bovendien is het heel gezond voor ze en leren ze zo sociale vaardigheden.'

Ik pleit ervoor om veel meer ruimtes te creëren waar kinderen veilig kunnen buitenspelen. Speeltuintjes, grasvelden of zelfs hele parken met bomen. Veel grond wordt helaas opgeofferd aan woningen in veel steden en dorpen. 
Natuurlijk is het ook zo dat de ouders buitenspelen zouten moeten aanmoedigen. Laten we onze kinderen geen uren achter een tablet of tv-scherm laten zitten maar laten we ze juist deze uren naar buiten sturen!

In mijn boeken 'Het Geheim van de Bosvrienden' en 'Het Raadsel van de Bosvrienden' doen de hoofdpersonen Stijn en Daan niets liever dan buitenspelen. Daarnaast genieten ze van alles wat ze tegenkomen en zien in het bos en beleven ze ook nog eens spannende avonturen. Hopelijk worden jullie kinderen ook enthousiast van deze boeken.

Ben je benieuwd? Ze zijn nog steeds verkrijgbaar via deze link.











Het voorjaar is in aantocht

Het heeft een tijdje geduurd maar vandaag dan toch maar weer eens een update op dit blog.
Het hout dat een tijdje geleden gebracht is, is inmiddels gekloofd (met de nieuwe kloofmachine) en vandaag in het hok gestapeld. Althans, zoveel mogelijk IN het hok. Het was net iets te veel en vandaar dat er een flinke stapel voor staat.
Onze jongste zoon heeft geholpen alles te kruien zodat mijn man het kon stapelen. Gelukkig is het gras nu ook weer helemaal vrij zodat onze andere zoon het komende week kan verticuteren.
Hopelijk ligt onze tuin en over een aantal weken weer netjes bij...


De stapel hout op het gras...


En nu opgestapeld...

Het gras ziet er nog wat kaal uit


Er komt al een iris boven de kale grond uit...


Oefenen tijdens de gehoorzaamheidstraining op zaterdagmorgen.

De reden dat er minder foto's op dit blog staan, ligt aan het feit dat we erg druk zijn met onze jonge hond. In het bos heb je soms handen te kort om hem bij je te houden, dus er komt niet zoveel van om foto's te maken. Hopelijk wordt dit over een tijdje weer beter.
Onder het menu 'onze hond' kun je overigens steeds updates vinden over onze Vizsla 'Bolt'.